Het is stiiiiil aan de overkant....

What an amazing night that was… in a pub in Soho, surrounded by a lot of people dressed in orange and a few less in blue. The girls behind the bar had no clue how to tap a pint, but that was the only downside of the evening. One goal. Two goals. And a third to top it off! The blue people left quietly. The orange people couldn’t stop shouting. Arthur just said he would come to our wedding. It was a great night!!

But it only just had started. Coz eventually I ended up in a basement, singing Bon Jovi to a 99% gay crowd, at 2am, with Lalo next to me. Drunk. It was a FAB night!!

It was a rough day after though. I’m just starting to recover… Let’s do that again on Friday!!!!




By the way, I don't even like footie that much. But to be fare, that was a GREAT game!!

UpDaTe

Effe een update, want dit is te gek voor woorden…

Werk gaat lekker, maar 4 daagjes tegenwoordig....dus errug genieten van London. Heb net skates gekocht, en woensdag is roller disco avond met 2 vriendinnetjes, terwijl zondag vanaf nu de London skate wordt geoefend!! Kan niet wachten tot volgende week want deze week was mijn introductie course uitgesteld. Heb namelijk al zo’n 15-20 jaar niet meer op die dingen gestaan...
Ook geven die 4 daagjes werk mij de kans om weer eens uit te gaan. Daar genieten we dus vollop van, en sinds kort kan ik dus weer twee pints drinken zonder om te vallen! Erg belangrijk hier in UK, want als je niet kan drinken ben je bijna een outsider... Natuurlijk ben ik door al die activiteiten weer veel geld kwijt, dus eigenlijk zou ik weer 5 of 6 dagen moeten gaan werken :S
Tis ook nooit goed!

Dan zijn Lalo en ik ook no wel eens bezig met de voorbereidingen van ons feessie volgend jaar April. Ik heb al een jurk, de locatie is geboekt, en het menu staat al vast (effe proeven in September...10 daagjes Mexico om de boel ff te controleren daarzo!)... Nog een band, fotograaf, ringen en de uitnodigingen printen en dan zijn we klaar!! Kan niet wachten, vind het echt spannend!! We zijn langzaam weer begonnen met salsa les, zodat we ook met de voetjes van de vloer kunnen :) Jammer genoeg ging een of andere bitch met haar naaldhak bovenop mijn voet staan zo’n 10 dagen geleden en ben ik dus lichtelijk geblesseerd voor 2 weken... ik zal proberen een foto te maken van mijn voet, want je weet niet wat je ziet!! Compleet paars!!

Verder wordt het een zomer van festivals (NL en UK), luieren in Hyde Park, auto huren en een roadtrip naar Wales. Dan Mexico in September en dan is het alweer bijna Kerst... hoef ik dus ook niet bang te zijn dat ik jullie niet op de hoogte houd de komende 6 maanden ;)

Ta!

Oh, by the way, die cactus waar ik het een hele tijd geleden over had staat gewoon weer in bloei!! Na 3 maanden dood te hebben gespeeld is ie weer alive! Ik hou jullie op de hoogte van deze eigenaardige kerst cactus...

BuNnY StOrY

Gisteren was ik uitgenodigd voor een vrijgezellen feessie. Een brits vrijgezellen feessie voor de duidelijkheid. Handleiding: ga verkleed als konijn, drink zoveel je kunt in het eerste uur, en wordt wakker naast een kartonnen doos (en niet in...)

Zo komt het dus dat ik om 9 uur ’s avonds vertrek richting centrum. Net recovered van een kater die ik de dag ervoor had opgelopen, na een tiefus drukke dag op het werk, en in gezelschap van San, een vriendinnetje die helemaal uit Birmingham was overgekomen voor deze avond. Zij had dus al 2 uur reizen erop zitten. De rest van de groep was al aan de drank vanaf 4 uur, dus we lagen lichtelijk achter.

We kwamen aan in het chinees restaurant. De stemming was nergens te vinden, 1 oog van de aanstaande bruid had minimaal 30 prism exotropia, inclusief een lichte ptosis (voor de non-optoms onder ons…zo herken ik dat er drank in het spel is), alleen zij was uitgedost als een konijn (Thank God), en niemand sprak een woord. San en ik moesten dus wel aan de wijn, en snel, vanwege de grafstemming. We mochten niet karaoke-en (en opnieuw...Thank God) wat een favoriete bezigheid blijkt te zijn niet alleen van chinezen maar ook van de britten!!! Oef. De helft ging toen al naar huis. Lovely!

Wij op weg naar de Comedy Store, voor stand up comedy om middernacht. Heel kort ff: 10 minuten in de rij voor kaartjes, 5 minuten plekje zoeken, 10 minuten later eindelijk een fatsoenlijke pint in mijn hand, en 20 minuten later naar toilet vanwege serieze blaas-overstroming. Kom ik San tegen op weg terug naar mijn plaats, is iedereen gewoon weg.
Oh
Echt??
Wij rennen naar buiten, waar is iedereen? Nergens te bekennen. San belt de bruid. Ik bel haar zus. Die neemt uiteindelijk op en zegt: Ja sorry, maar de bruid voelt zich niet zo goed en we brengen haar nu naar huis. Eh??

San en ik zijn stomgeslagen. We proberen weer terug naar binnen te gaan maar in alle haast heeft ze haar kaartje binnen laten liggen...Joderrrrrrrrrrrr.

We bellen Lalo en die zit ergens in een club met een vriend. Uiteindelijk (gelukkig) ons rot gedanst en geamuseerd to 6 uur vanochtend! Eind goed al goed. Maar note to self: britse vrijgezellen feestjes zijn stom!!

Live Life

Mijn baas is ziek vandaag. Dat komt heel goed uit, want dan is het ietsje minder druk... Ookal moeten klanten 1.5x zoveel betalen om door hem ipv mij gezien te worden, ik moet natuurlijk toch al het werk doen. Dat betekent dus 2 klinieken tegelijkertijd afdraaien ipv 1! Niet te vergeten dat zijn klanten minimaal 2 veren uit hun kont hebben hangen. En die van mij minimaal 1. Niet te doen dus.

Maar gelukkig is hij ziekjes vandaag. En dus is het tijd voor feest (een kleintje dan he?)!! De baas is ziek, de manager is op vakantie, helft van de klanten heeft afgebeld vanwege het mooie weer, en dus loop ik naar de bakker voor taartjes... Karen uit Zuid-Africa, Bastien uit Frankrijk en ik worden vandaag eens lekker getrakteerd... heeeeerlijk!!

En zo wordt een drukke vrijdag opeens omgetoverd tot een relaxed dagje met veel zoetigheid! Vive la vie!!

Me and my ring

Second of January, 2008.

Morelia, in Mexico.
Sitting in the sun, having my breakfast. Lalo turns to me and says
Do you want to marry me?

I'm shocked
Start crying (of happiness of course)
I even think I turned white, and so losing all the colour I was proudly saving up this holiday

I said
Yes

Congratulations, from mama Ortiz, papa Luna, brother Erik. Also my parents, from inside a phone booth. So unreal. So happy!!!


One and a half month later, I’m finally starting to invite my dearest. Organising the venue, and thinking about the food, flowers, and dress.

My life is turned upside down. I’m in heaven…

Christmas cactus? I don't think so...

A while ago I was ill. I wrote this bit around that time and forgot to post it:

Two days ago, after I told Lalo I was ill and was gonna crawl into bed as soon as I got home from work, I also suggested that he could stay later at work. Of course I didn’t mean it and wanted him to come home straight away to take care of me! You know, the way all women talk really… they never mean what they say (uuuhhh….). Anyway, he replied saying ‘Ok, I will go to the gym then, so I’ll see you around 8.30pm’. Shit.
I got a brain wave and I replied ‘No problemo amigo, but please take something nice for me, for your poor ill dutch birdie’. I also added it didn’t need to cost anything, hoping he would get the point that a kiss or an early arrival home would be well appreciated!!

He came home (early) with a beautiful Christmas cactus…

Now, I have to explain you something about our current living situation. Lalo is an amaaaaaaazing guy, who does shopping and cleaning on Saturdays while I’m at work! He always vacuums (I wake up with a zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz
zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz-noise most of the time hehehehe) and he does the dishes. It sounds like I’m not doing anything…which is actually true now I come to think of it! I tend to cook and do the laundry. But it’s hardly a 50-50 split, is it? Anyway, the point I’m trying to make is that Lalo has problems with two things: cooking rice, and taking care of plants.

When we moved in, I insisted we bought a BIG plant. Later, two smaller ones were smuggled into the house so the big one wouldn’t feel so lonely. Then orchids came and left. One smallie one died. And now there is Mr X-mas Cactus. I feel like I have to get up 30 minutes earlier each day just to take care of the zoo that is living in my apartment!!! Coz these babies need to be taking care off! You can’t just enjoy then until they die, like flowers. Noooooooo… this is a whole different world!!

It gives a total new dimension to the phrase ‘take care you your loved ones’. I think I have to warn Lalo that if he keeps buying me more ‘pets’, he might not get any more lovin’….no time for that anymore! Hihihihi… Or maybe I’ll say more often ‘you can stay longer at work’ and actually mean it this time ;)



Now, 4 weeks later, the cactus has died. How the hell did I manage that? Well, I accidentally drowned it. Mmmm…maybe they should change its name to 'hopefully you'll manage to keep it alive until x-mas' cactus?

sUnDaY

A weekend with Sarah, a lot of wine, talks, and fireworks (Bonfires due to Guy Fawkes)!!

And then there was this.



A beautiful sunny Sunday...

How lucky are we???