1 minuut stilte aub

Gisteren mijn fiets moeten begraven… was nix meer aan te doen volgens de fietsenmaker. Nu moet ik je bekennen, dat ik niet zoveel vertrouwen heb in de engelse fietsenmakers! Maar allez, ik gokte t er maar op dat ie gelijk had.

Was wel jammer hoor! Ben er zo aan gewend om alles met de fiets te doen! Mensen kijken me raar aan, als ik mijn stuur vol met 10 supermarkt zakken alsnog de weg op ga. Of met mijn rood-verlichte achterbroekzak in het donker naar huis fiets.

Daar stond ik dan, om 11 uur ‘sochtends, bij de fietsenmaker (gaat niet voor tienen open. Sukkels… En de eerste waar ik me om 10 uur precies meldde, vertelde me zonder blikken of blozen dat hij me niet kan helpen omdat ik mijn fiets niet bij hem gekocht heb!! Eikels). Anyway, ik toch een beetje verdrietig. Het is ook zo’n gave fiets. Maar ja, de pedaal-as is gebroken, de banden zijn vesleten, de versnelling doen het nauwelijks (zie Harry’s verhaal paar weken terug), en BEIDE wielen hebben een kink. Zo kan ik nog wel effe doorgaan.

En wat zegt die fietsenmaker?
Raad eens?

Komt ie he? Hij zegt ‘What do you want for it?’

Tien minuten later loop ik weg. Met mijn nieuwe bel (ff eraf gesloopt), mijn slot, het voor- en achterlicht, en £10!!!
Hahaha.. effe een biertje halen :)